Polska jako studium przypadku kryzysu kontroli konstytucyjnej
—

„Trybunał konstytucyjny jest organem szczególnym. Nie rozstrzyga sporów między obywatelami, lecz ocenia decyzje większości politycznej. Z definicji musi być więc zdolny powiedzieć „nie” parlamentowi i rządowi — nawet wtedy, gdy te cieszą się silnym mandatem wyborczym. Zatem kontrola konstytucyjności nie polega wyłącznie na istnieniu trybunału czy sądu. Jej realna siła zależy od procedury powoływania sędziów.”